| « Luty 2012 » | ||||||
| Pn | Wt | Śr | Cz | Pt | So | Nd |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | ||||
O ERYTROFOBII
Erytrofobia to schorzenie polegające na napadowym czerwienieniu się twarzy w sytuacjach społecznych. Ataki czerwienienia się występują przede wszystkim w wyniku stymulacji stresowej i prowadzą do wycofania pacjentów z kontaktów społecznych, a niekiedy nawet do zachowań depresyjnych i prób samobójczych.
Choroba powstaje jako wynik nadmiernej pobudliwości układu współczulnego. W połączeniu z poczuciem nieakceptowania swojego wyglądu pojawia się zawstydzenie oraz dołącz się komponenta fobii. Tym samym chorba staje się dolegliwością przewlekłą i możliwości samodzielnego poradzenia sobie ze schorzeniem stają się coraz mniejsze.
W wyniku ugruntowania zachowań chorobowych (zawstydzenie, brak pewności własnego ciała, brak pewności siebie, poczucie wyobcowania, poczucie bycia obserwoanym i krytycznie ocenianym) dochodzi do powstania pełnoobjawowej erytrofobii. Przejawia sie ona częstymi atakami czerwienienia nawet w sytuacjach niezwiązanych ze stresem, a jedynie potencjalnie stresujacych. Co więcej samo poczucie możliwości wystapienia ataku staje się wystarczająco silnym stresorem dla wygenerowania ataku erytrofobii. W rezultacie pacjent stroni od wszelkich interakcji społecznych, zamyka się w sobie i niepodejmuje działań adekwatnych do jego możliwości rozwojowych (nauka, praca).